Profile ICC dla druku offestowego na papierze powlekanym

Przegląd profili typu device (Lab>CMYK; CMYK>Lab) z przeznaczeniem do druku offsetowego na papierze typ 1 oraz 2 (papier bezdrzewny, powlekany - kreda matowa lub błyszcząca). Współpracując z drugim profilem typu device (RGB>Lab; Lab>RGB) profile te pozwalają na konwersję, która odbywa się poprzez przestrzeń Lab, przestrzeni RGB urządzeń wejściowych (skanerów, aparatów cyfrowych, monitorów) na przestrzeń CMYK. Zestawiamy tu 11 profili z podaniem szczegółowych charakterystyk wzbogaconych o wykresy oraz wizualizacje wybranych profili.

Pośród wielu profili ICC stworzonych i opublikowanych dla potrzeb druku offsetowego wiele nie spełnia w wystarczającym stopniu wymagań jakie stawia profesjonalne przygotowanie do druku. Niektóre profile dopuszczają bardzo wysoką wartość maksymalnego nafarbienia przez co stanowią zagrożenie dla druku. Niejednokrotnie nie ma wystarczającej zbieżnośći z normami ISO dla barw podstawowych co w zasadzie przekreśla stosowanie tych profili. Są też takie, które mimo zgodności z wytycznymi ISO /PSO mają swoje wady polegające na przykład na utracie szczegółów obrazu w cieniach przy metodzie percepcyjnej. Dopasowanie krzywej przyrostu tonalnego do wykorzystywanego w naswietlaniu płyt offsetowych rastra może mieć decydujące znaczenie dla poprawności reprodukcji. Korzystanie z profili ICC w sposób świadomy wymaga poznania ich cech, różnic jakie je dzielą. Korzystanie z wiedzy o profilach pozwala na dobór najwłaściwszego do konkretnego zastosowania.

Przedstawione poniżej wykresy obrazują różnice wynikające z odmiennych założeń przyjętych przy tworzeniu danego profilu. Pierwsze trzy profile znaleźć można po zainstalowaniu Pakietu Adobe Creative Suite (CS). Są to:

A. CoatedFOGRA27
B. CoatedFOGRA39
C. EuroscaleCoated

Pozostałe profile zostały są wygenerowane przez dwie różne firmy komercyjne. Profile D, E, F, G - przeznaczone do stosowania z klasycznym rastrem, H, J ,K, L - z rastrem stochastycznym (FM). Profile D, E, H, J cechuje ograniczenie maksymalnego nafarbienia do wartości 300%. Odpowiednio pary D-E, F-G , H-J oraz K-L różnicuje sposób generowania czerni przy zbliżonych założeniach wyjściowych. Wszystkie profile w zakresie D-L są zgodne z wymogami norm ISO / PSO i w zależności od potrzeb mogą być wykorzystywane.

D. ISOcoated_v2_300_eci 
E. ISOcoated_v2_300_bas
F. ISOcoated_v2_eci
G. ISOcoated_v2_bas
H. PSO_Coated_300_NPscreen_ISO12647_eci
J. PSO_Coated_300_NPscreen_ISO12647_bas
K. PSO_Coated_NPscreen_ISO12647_eci
L. PSO_Coated_NPscreen_ISO12647_bas

Zestawienie krzywych przyrostu tonalnego 11 porównywanych profili ICC

A-TVI B-TVI C-TVI D-TVI E-TVI F-TVI G-TVI H-TVI J-TVI K-TVI L-TVI

Róźne profile pokazują różne wartości maksymalnego przyrostu wartości tonalnych. Nie tylko zmienia się wartość (wysokość wierzchołka krzywej) ale także jego położenie (w niektórych wypadkach oscyluje ono wyraźnie poniżej 50% - w innych osiąga wartość 60%). Błędny dobór profilu zaskutkuje tym, że półtony w jednym wypadku będą zbyt jasne w innym zbyt ciemne. Jeszcze wyraźniej może to być dotkliwe dla cieni, które okażą się na tyle ciemne, że utracone zostaną szczegóły. Taka zmieniona charakterystyka nie pozwoli na poprawne skorygowanie gdy praca trafi już na myszynę offestową. Maszynista nie będzie miał wpływu na skorygowanie takiego błędu.

 

Krzywe dla metody: relative colorimetric

A-RC B-RC C-RC D-RC E-RC F-RC G-RC H-RC J-RC K-RC L-RC

Zmienne wartości maksymalnego nafarbienia (TAC) mogą być kluczowe dla możliwości wykonania druku. Teoretyczne maksymalne nafarbienie w druku CMYK wynoszące 400% wytwarza teoretyczną sytuację, w której na papier nanoszone są następująco po sobie 4 warstwy apli w kolorach podstawowych. Trzeba mieć świadomość, że tylko w przypadku pierwszego koloru farba drukarska nakładana jest na papier, w kolenych zespołach drukujących farba trafia już na poprzednią warstwę farby, która nie miała czasu aby wyschąć dostatecznie i nie ma pełnej zdolności przyjmowania nowej ilości farby tak jak suchy papier -  w praktyce 400% jest wartością hipotetyczną, a dla uzyskania wrażenia głębokiej czerni nie jest konieczne użycie wartości 100% dla każdego koloru.

Krzywe dla metody: absolut colorimetric

A-AC B-AC C-AC D-AC E-AC F-AC G-AC H-AC J-AC K-AC L-AC

Profile ICC tworzone są przy definiowaniu wartości początkowej oraz wartości maksymalnej dla koloru czarnego. W zależności od metody. Określana jest także metoda wg której następuje generowanie czerni z kolorów poodstawowych - CMY. Dwie podstawowe formuły GCR oraz UCR mogą mieć także swoje warianty, które poprawiają płynność krzywych.

 

Krzywe dla metody domyślnej: perceptual

A-P B-P C-P D-P E-P F-P G-P H-P J-P K-P L-P


Korzystając ze strony testowej Color Workflow Supervisor - można zauważyć jak różnią się między sobą podobne do siebie profile. Szczególnie reprodukowanie detali w głebokich cieniach może zostać zagrożone przy stosowaniu metody perceptualnej.

Profile ICC mają swoje cechy charakterystyczne. Te, o których mowa tu, to profile typu device (Lab > CMYK). Wiele z nich wymaga świadomego podejścia i wyboru z uwzględnieniem podłoża na jaki druk będzie się odbywał, cech maszyny drukarskiej, a także zastosowanego do druku rastra - jego geometrii i wielkości. Modne rastry stochastyczne, hybrydowe wymagają stosowania innych profili, lub dodatkowo używania profili typu device link (CMYK > CMYK) które zapewnią niezbędną korektę. Takie rozwiązanie jest jednak stosowane tylko przez nieliczne drukarnie. Większość nie chce ingerować w pliki powierzone przez klienta, by uniknąć ewentualnego kwestionowania produkcji na skutej takiej ingerencji.