Profile ICC
Istnieje wiele typów profili ICC.
Profile typu Device.
Najpolularniejsze z nich to profile typu Device - czyli takie, które opisują możliwości reprodukcji barwnej urządzenia korzystając ze zdefioniowanych przez przez CIE – Międzynarowodą Komisję Oświetleniową przestrzeni CIExyz lub CIELab. Monitor, skaner, drukarka czy projektor uzyskuje indywidualny opis odwołujący się do wspólnej uniwersalnej metody. Dzięki temu produkty różnych producentów znajdują wspólny układ odniesienia. Przestrzenie barwne CIExyz oraz CIELab są wzajemnie przeliczalne na drodze przekształceń matematycznych - główna różnica polega głównie na sposobie obrazowania. Często w uproszczeniu mówi się, że profile typu device tłumaczą przestrzeń konkretnego urządzenia na wartości Lab. Różne urządzenia mogą z uwagi na swoją konstrukcję pracować w różnych typach przestrzeni np RGB (monitory, skanery, aparaty cyfrowe, projketory) lub CMYK (drukarki, plotery , druk cyfrowy, druk offsetowy) w zależności czy w danym urządzeniu kolor powstaje poprzez mieszanie (sumowanie) świateł (RGB) czy filtrowanie światła odbitego (CMYK)
Zarządzanie barwą.
Podstawowe zarzadzanie barwą to mechanizm, w którym wszelkie dane przeliczane są poprzez wartości Lab. Monitor posiada własny profil definijący jego możliwości reprodukcji - obraz powstały w wyniku skanowania skenerem ma profil określony technicznymi możliwościami skanera. Odwołanie się niezależnego układu odniesienia Lab pozwala przy poprawnie zestrojonym systemie wyświetlić na ekranie monitora obraz z aparatu w sposób możliwie najwierniejszy, na jaki pozwalają ograniczenia wynikające z niedoskonałości technicznej obu urządzeń . Skaner może bowiem zarejestrować niektóre barwy, które z powodu jakości matrycy nie są w stanie być poporawnie pokazane. Ale także może się zdarzyć że monitor byłby w stanie wyświetlić pewne barwy, które nie są poprawnie rejestrowane przez skaner. Gdy ilość urządzeń rośnie system rozbudowuje się okolejne elementy.
Różne urządzenia posiadają różną zdonlość odwzorowywania przestrzeni Lab - zawsze jest to tylko pewny wycinek całej przestrzeni. Ten fragment, która jest reprodukowalna nazywa się gamutem. Im większy gamut tym zdolności urządzenia większe.
Problem pojawia się gdy następuje konieczność konwersji dużego gamutu do małego. Jak postąpić z barwami które występują jedynie w przestrzeni większej. Ten problem prubują rozwiązaywać
Inne typy profili:
Profile typu DeviceLink (DL) - specjalna wersja profili wymagających specjalnych machanizmów obsługujących, przeznaczona dla profili CMYK. Profile DL umożliwiają wzajemne transformacje jednej przestzreni CMYK na druga z zachowaniem wybranych istotnych cech profilu pierwotnego np sposobu generacji składowej K (czerni). Dzięki takim profilom można "przetłumaczyć" plik przygotowany z zastosowaniem określonego profilu CMYK na inny ( np z papieru powlekanego na papier offsetowy) z zachowaniem czarnych tekstów tworzonych bez użycia skłądowych CMY. Standarowa transformacja przy użyciu proflili Device zatraci tak istotną cechę i po konwersji czarny tekst będzie miał wszystkie składowe - co uniemożliwi poprawny druk. Zastosowanie profili DL jest znacznie szersze- umożliwia zmianę wielu istotnych cech np. wartości maksymalnego nafarbienia (maksymalnej sumy farb) tak by usprawnić proces druku. Możliwe dzięki DL są konwersje spozobu generacji czerni, które w ostatecznym rezultacie pomogą na poważne ograniczenia zużycia farby drukarskiej , toneu czy atramentu.
Profile typu Abstract - bardzo interesująca grupa profili pozwalająca na operacje wykonywane w przestrzeni Lab. Dzięki specyficznym swoim cechom są niezastąpione do zaawansowanej obróbki fotografii. Pozwalają niekiedy na najbezpieczniejszy i najbardizej efektywny rodzaj transformacji.
Profile typu Color-Cast. Te profile są opracowane dla potrzeb łączenia w jednym profilu dwóch zasadniczych funkcji - poprawnego opisu gamutu drukarki/papieru/ tuszy-farb-tonerów z przestzrenią ssymulacyjną, która ma ograniczyć zbyt duży gamut do mniejszego - wybranego do symulacji. Takie profile umożliwiają bez użycia kosztownych rozwiązań symulację druku na papierze kredowym przy użyciu drukarki fotograficznej (np. atrametowej)